VİYANA (HJ) – Endonezya’dan gelen turistler koronadan önce Avusturya’da azınlık bir programdı, ancak hoş karşılandılar. Viyana, Salzburg ve Burgenland’da çok sayıda markalı ürünün satıldığı outlet merkezi Parndorf güçlü bir cazibe oluşturuyordu. Şimdi pandeminin üstesinden gelindiğine göre, dünyanın en büyük Müslüman nüfusuna sahip ülkesinden varlıklı sınıfların seyahatleri de yeniden artıyor. Turistlerin yanı sıra 276 milyon nüfuslu ülkeden daha fazla kalifiye işçinin Avusturya’ya gelmesi daha da iyi olacaktır.
Endonezya’nın milli yemeği nasi goreng’i unutmadan orijinal Wiener Schnitzel’e (dana eti) alışmak mümkün olmalı.
Çünkü hiçbir şey kendi kendine olmuyor, insanlar yardım etmek istiyor. Geçen sonbaharda Filipinler, şimdi Endonezya, bir ya da iki yıl içinde de Brezilya: Avusturya’nın girişimi ve ilgili hükümetlerin rızasıyla yapılandırılmış işgücü göçünün gerçekleşeceği üç ülke. Ülkedeki siyasi ve ekonomik liderler, demografik gelişmeler ışığında sadece vasıflı işgücü değil, genel olarak işgücü açığının kronik hale gelmesinden korkuyor. Bunun sonucunda ekonomik büyüme daha da yavaşlayacak ve refah azalacaktır. Bu durum önlenmelidir.
Ekonomik misyon
Turizmden sorumlu Devlet Bakanı Susanne Kraus-Winkler (ÖVP) ve aynı zamanda ÖVP Ulusal Konseyi’nde de yer alan Ticaret Odası Genel Sekreteri Karlheinz Kopf, dünyanın üçüncü büyük demokrasisi ile diplomatik ilişkilerin kurulmasından 70 yıl sonra, Endonezya’nın başkentinde bir Mutabakat Zaptı (MoU) şeklinde vasıflı işgücü anlaşması imzalamak üzere geçtiğimiz günlerde Cakarta’ya giden bir uçağa bindiler. Profesyonel işe alım ajanslarından oluşan bir heyet de hazır bulundu. Bu kurumların Avusturya’da iş arayanların zamanı geldiğinde ellerinden tutması ve bürokratik cangılda onlara rehberlik etmesi gerekiyor.
İş bulma ajansları, başvuru sahiplerine verilen yardıma rağmen, üçüncü ülke vatandaşlarının Avusturya’da çalışmasına izin veren Kırmızı-Beyaz-Kırmızı Kart almak için gereken sürenin, özellikle Doğu Avrupa ülkeleriyle karşılaştırıldığında, hala çok uzun olduğundan şikayet ediyor. Başvuru anından itibaren iki ila üç ay yerine, prosedürler yarı sürede mümkün olmalıdır. En azından.
Aşçılar, kaynakçılar ve marangozlar
Kraus-Winkler ve Kopf geçtiğimiz Ekim ayında Manila’da buna benzer bir kampanya düzenledi. Nitelikli işgücü ihracatı Filipinler için, Endonezya’dan bile daha kârlı bir iş modeli. Filipinliler sağlık ve hemşirelik sektörlerindeki boş pozisyonların doldurulmasında büyük fırsatlar görürken, Endonezyalılar iç turizm endüstrisi, metal işleme meslekleri ve marangozluk için personel bulmayı umuyor.
Almanya’nın Nitelikli İşgücü Göç Yasası artık üçüncü ülke vatandaşlarını sözleşme süreleri boyunca tek bir işverene bağlamazken, Avusturya’da durum farklı. İşle ilgili sorunlar yaşanması ya da başka nedenlerle işin beğenilmemesi halinde, ilgili üçüncü ülke vatandaşı, iki yıllığına verilen Kırmızı-Beyaz-Kırmızı Kart’a sahip olarak menşe ülkesine dönmek ve başka bir işverenle prosedürü baştan başlatmak zorunda. Eleştirmenler bunun sadece zaman, para ve sinirlere mal olmakla kalmayıp, bazılarının bunu ikinci kez yapmak konusunda muhtemelen iki kez düşüneceğinden korkuyor. Bu durum, Avusturya’nın nitelikli işgücü çekme konusunda güçlü rakiplere sahip olması açısından da kritik önem taşıyor.
Fırsatları değerlendirin
Der Standard’a konuşan Kraus-Winkler, “Neden insanlar aradıklarını binlerce adadan oluşan ve Avusturya’ya Filipinler’den bile daha uzak bir ülke olan Endonezya’da bulacaklarını düşünüyorlar? “Çünkü fırsatların ortaya çıktığı her yerde çaba göstermeliyiz. Endonezya da bunlardan biri” sözlerini kullandı.
Ticaret Odası Genel Sekreteri Kopf, büyüyen bir nüfus, iyi bir temel eğitime sahip göç etmeye istekli insanlar ve kültürel uyumun, işe alımlarda tam olarak dikkate alınan kriterler olduğunu ekliyor. Bu durum Endonezya’nın yanı sıra, vasıflı işgücü alımı için odak pazarlar olarak belirlenen diğer dört ülke olan Filipinler, Brezilya, Arnavutluk ve Kosova için de geçerli. Kopf, daha fazla yarı zamanlı işi tam zamanlı işe dönüştürmek, fazla mesaiyi daha cazip hale getirmek ve insanları daha uzun süre işte tutmak mümkün olsa bile, vasıflı işgücü açığının üçüncü ülkelerden kontrollü göç olmadan kapatılamayacağına inanıyor.
Geri dönüş para akışı
Resmi rakamlara göre, çoğu kadın olmak üzere yaklaşık beş milyon Endonezyalı şu anda yurtdışında çalışıyor. Bir Dünya Bankası raporuna göre, Endonezyalıların yüzde 80’inden fazlası Malezya, Hong Kong ve Tayvan’da, çoğu ev işçisi olarak para kazanıyor. Bu kişiler her yıl 13 milyar Euro’dan fazla parayı ülkelerine geri gönderiyor. Gurbetçiler halihazırda Endonezya devleti için petrol ve gazdan sonra en önemli ikinci gelir kaynağı.
Avusturya Endonezya’dan ülkeye ev işçisi değil de sadece vasıflı işçi getirmek istese bile, bir durum dezavantaj olabilir: ülkede Endonezyalılardan oluşan bir topluluğun olmaması, bu da yeni kıyılara gitmeyi kolaylaştırabilir. Bunu sadece zaman gösterecek.
